Saturday, December 31, 2016

POETO


(Al poetoj verkantaj en la davana)

Vortoj estas lia manĝo bongustega; 

lingva senco estas lia trinkaĵo dolĉa.
Li daŭre verkas el sia kora profundeco,
kaj disĵetas vortojn al koroj kaj animoj.

Iu dirus ke li sonĝas aŭ frenezas; 

aliaj dirus ke li vere ne ŝatas labori.
Sed li estas vera verkisto, bona gvidisto
al ili: laŭdantoj de skribaĵo kaj vortoj.

Ho poeto, elkora vortsendanto; 

laŭsenta konsilanto kaj gvidanto. 
Via riĉaĵo estas belsona poezio legita; 
viaj kunuloj estas vortoj kaj skribilo ponta.

Noemuti, Timoro, februare 2011


Esperantigita el la poemo "ATUIPUISI",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu

MALFELIĈO KAJ FELIĈO HAVAS VICON



Se vi atendas feliĉon, ne koleru pro malfeliĉo.
Bona kokoso ne laŭvole falas el sia aro;
mielo ne verŝiĝas el arbo-branĉo.
Malgraŭ skorpioj, oni devas pluki la kokoson.
Malgraŭ arbego, oni devas preni la mielon.
Manĝaĵo neniam sin preparas.

Malfeliĉo kaj feliĉo havas vicon.
Malfeliĉo venas unue, kaj sekvas feliĉo
por ke kiam vi atingos altecon vi scios,
ke via laboro vere havas esencon,
ke la feliĉo devas esti pagata.

Noemuti, Timoro, marte 2011

Esperantigita el la poemo "SUSAR MA MLILÊ NMATUINAN",
verkis davanlingve kaj esperantigis Yohanes Manhitu